Aktualności

Gmina Goniądz

Gmina Goniądz położona jest w powiecie monieckim, a jej główna siedziba mieści się w mieście Goniądz. Leży on stromo na wzgórzu, osuwając się do brzegu rzeki Biebrzy. Jest to jedne z miejsc które warto odwiedzić wybierając się do podziwiania Biebrzańskiego Parku Narodowego. Większą część gminy zajmuje obszar przyrodniczy i stanowi 23328 ha, czyli ok. 62% całej powierzchni. Natomiast 22087 należy do Biebrzańskiego Parku Narodowego. W dziejach Goniądz ważna role odegrał port rzeczny, który posługiwał jako siedziba handlowa. Do zabytkowych części Goniądza zalicza się kościół św. Agnieszki. Zamieszkuje tu ok. 2 tys. mieszkańców, znajdują się tu również ośrodki handlowe, szkoła, gmina oraz miejsca agroturystyczne. Dobre położenia Goniądza sprawia, że często jest odwiedzany przez turystów. W okolicach można znaleźć duża liczbę pensjonatów i hoteli, a czas spędzić na okolicznej plaży, która dysponuje sprzętami wodnymi. W Goniądzu warto zajrzeć jeszcze w niektóre miejsca m. in. :

  • cmentarz żydowski w Goniądzu;

  • zabytkowy kościół św. Agnieszki w Goniądz;

  • zabytkowy kościół św. MB Anielskiej w Downarach;

  • pozostałości Twierdzy Osowiec;

  • młyn wodny „Dołek” w Goniądzu;

  • Biebrzański Park Narodowy.

Gmina Knyszyn

Teren gminy znajduje się w północno – zachodniej części Puszczy Knyszyńskiej oraz wschodniej powiatu monieckiego. Od XVI w. Knyszyn był ulubiony miejscem króla Zygmunta Augusta. Często były tu podejmowane ważne decyzje dotyczące Rzeczpospolitej Obojga Narodów oraz było to miejsce licznych polowań króla. Knyszyn był ostatnim miejsce w którym przebywał, gdyż zmarł 7 lipca 1572 r. Czas przebywania król na tym terenie przynosiło bardzo duże korzyści w Knyszynie. Rozpoczęto budowę ratusza, łaźni, budynku wagi oraz na ulice wybrukowano. Do dziś dotrwały fragmenty schematu urbanistycznego oraz istniejący późnogotycki kościół św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Knyszynie. Miasto było miejscem wielu kultur, świadczą o tym znajdujące się w pobliżu cmentarze prawosławny, protestancki, katolicki i żydowski. Teren Knyszyna zamieszkuje ok. 3 tys. mieszkańców. Znajduje się tu gmina, szkoła, pobliskie sklepy, szpital oraz ośrodek kultury.

Gmina Jaświły

Gminę zaliczamy do powiatu monieckiego. Teren gminy obejmuje rzeka Biebrza, przynależne do niej obszary łąk oraz tereny bagienne Czerwonego Bagna, które należą do ścisłego rezerwatu. W gminie można odnaleźć miejsca rekreacyjne, m. in. w Dolistowie Starym znajduje się plaża nad rzeką Biebrzą. Z tego terenu korzystają zarówno mieszkańcy, a także osoby odwiedzające to miejsce. W gminie Jaświły warto zwiedzić:

  • kościół św. Wawrzyńca w Dolistowie Starym;

  • kościół św. Jana Chrzciciela w Brzozowej;

  • młyn holenderski w Zabielu;

  • wiatrak holenderski w Dzięciołowie;

  • zespół dworski w Mikicinie.

Gmina Mońki

Historia Moniek od początku

Początki powstania teraźniejszego miasta Mońki można wyznaczyć na roku 1881, jest to moment uruchomienia linii kolejowych łączącej Białystok z Królewcem. Budowa linii spowodowała, że wokół niej zaczęto budować małą osadę. Mieściła się ona około 1,5 km od wisi Hornostaje, gdzie znajdowały się carskie koszary. W tamtym miejscu przebywało około 2 tysiące żołnierzy, których zadaniem było strzeżenie granic z Rosją. Drogą łączącą Mońki i Hornostaje była obecna ulica Kolejowa. Dzięki powstałej linii kolejowej Mońki stały się centrum handlowym, a za jej pomocą można było transportować zboże. Z racji tego do wisi zaczęli przyjeżdżać kupcy z okolicznych terenów. I tak każda środa stała się dniem targu, sprzedawano tam produkty rolnicze, zwierzęta oraz inne towary. Jednak znaczący postęp nastąpił po udostępnieniu drogi łączącej Knyszyn z Osowcem. Początkowo Mońki liczyły około 200 mieszkańców. W 1916 w trakcie trwania I wojny światowej rozpoczęto budowę kościoła, a materiał na jego tworzenie pochodził z likwidowanych budynków w Hornostajach. Na początku powstała plebania oraz niewielka kaplica, później zaczęto budowę kościoła pw. Matki Boskiej Częstochowskiej. Do powstałej parafii podłączono wsie, które wtedy należały do Trzciannego. W dalszej kolejności zaczęto budować dworzec kolejowy, pobliskie sklepy oraz powstały domy. Dzięki czemu rozwój w Mońkach nabrał tempa. Jednak jego zahamowanie nastąpiło wraz z wybuchem II wojny światowej, a wszystkie operacje odbywały się w pobliskim Osowcu Twierdzy. W tamtych czasach nastąpiło tam kilka nalotów i Obszary wschodnie na której znajdował się Mońki początkowo zostały podłączone pod Białoruś, a później przyłączono do Prus Wschodnich. Jednym z wstrząsających wydarzeń, które tu nastąpiły było wywożenie mieszkańców na Syberię. Jednak nie wszyscy byli świadomi co ich czeka. W dalszym przebiegu wojny żydzi z getta mieszczącego się Jasionówce, byli przetransportowani do pracy w Mońkach przy kolei. Po zakończeniu wojny można było odnotować straty, oprócz kilku domów oraz biegnącej linii kolejowej. Jednak największą szkodą jaka napiła było wysadzenie kościoła, mieszkańcy postanowili go odbudować na fundamentach, które pozostały. Aczkolwiek lokalne władze po roku wstrzymały budowę, a nabożeństwa przez dłuższy czas odbywały się w kaplicy. W najbliższym czasie Mońki zostają siedziba powiatu, a ma to miejsce 1954 r. Wkrótce wznowione budowę kościoła i zostaje on poświęcony. Jak również po jakimś czasie powstaje dom kultury i sale kinową. Z roku na roku rozwój miasta nabiera tempa, z rozpoczynają się pracę nad budową pobliskich bloków mieszkalnych. Następnie powstaje Urząd Stanu Cywilnego z salą ślubną, oraz kilka wydziałów tj. Gospodarki Komunalnej, Zdrowia, Poradnia Sanitarno – Epidemiologiczna. W 1972 w Mońkach zostaje utworzony nowy zakład Spółdzielnia Mleczarska, który funkcjonuje do dziś. Z czasem powstaje miejsce pod nazwą „Jubilatka” gdzie można zjeść dobry posiłek. Z rozwojem miasta liczba mieszkańców stopniowo rośnie, w międzyczasie Mońki otrzymują prawa miejskie. Z udziałem osób tu mieszkających do użytku zostaje również oddany miejski amfiteatr. Jednym uroczystości, które zaczęto obchodzić było Święto Ziemniaka. Początkowo obchody zorganizowano w Przytulace, niedaleko Moniek, w kolejnym roku Kołodzieży a na trzeci roku świętowano w Mońkach. Uroczystość z czasem miała już charakter ogólnopolski, czasami liczba widzów przekraczała kilka tysięcy. Z czasem do użytku zostaje również oddana oczyszczalnia ścieków, jak również szkoły podstawowe. W 2003 roku powstaje nowoczesny basen oraz stacja ORLEN. W 2018 roku do użytku mieszkańców została oddana Galeria Handlowa, w której mieszczą się sklepy tj. CCC, Pepco, Rossmann, Neonet oraz Martes Sport. Obecnie miasto Mońki liczy 15077 mieszkańców oraz zajmuje powierzchnię 162 km2..

Skąd się wzięła historia herbu Moniek ?

Każde miasto może posiadać swoją własną flagę oraz herb. Herb miejski można zaliczyć do szczególnego symbolu społeczności samorządowej. Jednak to co się na nim znajduje jest określone za pomocą pewnych reguł.

Wygląd herbu

Mońki także mają herb, ukazuje on pannę w czerwonej sukience, w rozpuszczonych białych włosach z koroną na głowie, stojącą na zielonej trawie. Tło herbu jest koloru złotego, stojąca tam kobieta dotyka krzewu ziemniaczanego z dwoma biało – fioletowymi kwiatami oraz z zielonymi liśćmi.

Jaka jest symbolika herbu ?

Jak z powyższego opisu wynika herb przedstawiał krzew ziemniaczany, odnosi się to do tego, że Mońki na swoich ziemiach słynie z bogactwa ziemniaków. Dla podkreślenia tego faktu w Mońkach organizowane jest „Święto Ziemniaka”. Jedna z historii dotyczących godła mówi, że miejscowość Mońki pochodzi od rodu Mońków, który odznaczał się herbem Rawicz. Rodowy ich herb przedstawiał również pannę w czerwonej sukience ze złotą koroną na głowie siedzącą na czarnym niedźwiedziu na złotym tle. Herb Moniek niczym nie odbiega od zwyczajów polskich miast oraz zasad heraldyki. Czym charakteryzują się te reguły? Jest to dziedzina wspierająca historię zajmująca się pogłębianiem wiedzy oraz odkrywania znaczenia herbów. W tej miejscowości nawiązuje on do pierwotnego herbu, jak również przywiązywana jest tu uwaga do charakterystycznych barw czerwono – złotych oraz do panny w koronie. Takich herbów, które opierają się o godło rodu Rawiczów posiada kilka miast. Jednak charakter panny w koronie wystąpił po raz pierwszy heraldyce polskiej. Jest on w ten sposób bardzo specyficzny, przy czym wyróżnia się od innych herbów. Niektórzy kobietę przedstawioną na godle Moniek przedstawiają jako Barbarę Radziwiłłównę, która wraz z królem Zygmuntem Augustem przebywała niedaleko tych ziem. Panna przedstawiona w herbie zwraca uwagę na krzew ziemniaczany, w dawnych czasach był on uznawany za roślinę ozdobną oraz był wykorzystywany w celach leczniczych. Jednak kwiat te nie należy do często wykorzystywanych obiektów herbów, niejednokrotnie używa się lilii lub róży. Elementy krzewu znajdujące się w herbie są stworzone na podstawie starych opracowań kwiatów, to samo jeśli chodzi o pozostałe części godła zawierają sztukę heraldyczną. W kwestii symboliczną odgrywają kolory występujące w godle, każdy z nich znaczy co innego: złoty jest symbolem szlachetności oraz życzliwości; biały odpowiada za czystość i pokorę; czerwony jest znakiem odwagi i męstwa; niebieski oznacza piękność oraz pochwałę; zielony jest symbolem miłości; a fiolet kieruje się ku hojności i mądrości. Natomiast kolejnym elementem Moniek jest flaga. Zwiera ona dwa równe pasma w kolorach czerwonym na górze oraz złotym na dole.

Witaj, świecie!

Witaj w WordPressie. To jest twój pierwszy wpis. Zmodyfikuj go lub usuń, a następnie rozpocznij pisanie!